Dienstbericht

Flick

Flickrbestand uitgebreid met o.a. Piepel50Varen, Piepel50Eten, Piepel50Party, PiepelNxtGen, totaal ruim 1700 pix. Tevens Fietserpad 2008 en Limes 2005. Gaat uw gang! Vergat ik nog Den Bosch, Le Havre, Mierlo, Monthermé, Besançon en Pont-a-Mousson.

Jaja, ik leef nog hoor

Al weder een maand geleden dat ik blogsgewijs contact had met m’n volgers. En wat betreft m’n whereabouts in die periode: VughtApeldoornBesanconPont-a-MoussonLaonMierlo, niet persé in die volgorde. En dat was ook niet wat ik in m’n plannenhoofd had. Maar hoe gaat dat…

00Tub

Omdat ik de laatste jaren al zo vaak door France heb gestruind, dwong (ach…) ik, met inachtneming van max. een dag rijden (waarover later meer) m’n gedachten oostwaarts. Naar waar ik nog nimmer was. En dat werd Tübingen, gezellige universiteitsstad. M’n bed zou door Airbnb worden geregeld, dus hup fiets achterop de Yeti. Maar: bnb kon me niet helpen. alles geheel of gedeeltelijk vol. Dan maar naar Toulouse (stond al heel lang op m’n 2doe lijstje. Vol! Ik vermoedde een systeemfout, maar heb die niet kunnen vinden. Daar m’n reisdata tussen wat huishoudelijke verplichtingen moesten passen, kreeg ik haast. Dan maar een campertje, ook leuk. Maar wel met automaat i.v.m. onbetrouwbare linkerknie en parkeercamera, vanwege allenig. Gewapend met een appje dat life een camperplek zou localiseren, alsmede dikke ACSI-campergidsen (aanwezig in huurkar) op pad. Voorjaar, dus rustig, verwachtte ik. Dat viel dik tegen, want de eerste dag al meerdere keren neus gestoten, want: gratis camperplekken zijn er behoorlijk veel, maar dan vaak gering in omvang: 5 plaatsjes o.z.i.

01

Edoch, tegen de schemering lukte het in Monthermé. Bekaf, want zeker 200 km door berg&dal, wat met zo’n brede bak met trage remreactie niet relaxed te noemen is. Leermoment!

02

Ik besloot Eifel en Vogezen links te laten liggen en richtte me op vlakker terrein. En niet persé een camperplek, camping ook goed. Ha, langs landwegen tuffend geen of gesloten campings.

03

Besancon was m’n keerpunt (rijdag max afstand!). Een echte camping tegen zeer redelijke prijs. Dag (bijna)gratis camperplekken! En daar liep ik wat kreupel en masochistisch tegen een wedstrijd aan.

04

Ik bereikte de stad in een gloependnieuwe tram. En lachte me gek, die Fransen zijn toch wel crea hoor. Want. De haltes werden door een digitiep omgeroepen, omlijst door een bijpassend muziekje. Dus Place de la R.? Inderdaad, Marseillaise. Ik hoefde maar 12 haltes, maar dat was dan ook wel genoeg, want het begon behoorlijk te irriteren. Nou ja, soms veroorzaak ik dingen, waarvoor me de illustratie ter plekke werd aangeleverd…

06

Ga ik dus verder niet op in. Ook geen borrelpraat (grrr…). De terugreis koos ik via Laon waarover ik in lovende termen had gelezen. Aanrader!

07

En toen (nog 4 dagen te gaan) waarom niet lekker over de Brabantse hei peddelen? Ja, dat wordt Mierlo! Boeren mini-camping, sappig kort gras, gezellig dorpje… prachtvolle heide, vergeven van routebordjes, prima hoor.

11

En dat alles voert naar een conclusie, ging door me heen toen ik dit plaatje maakte

12

namelijk: die Yeti is toch een prima reiswagen. Stuurt zichzelf bijna, uitstekende remmen, lekker compact, geen rammels, uitstekende wegligging, zeer zuinig. Snappez?

Alles hepzereduh, jatog?

Even moet ik om moverende reden niet bloggen. Zou wel willen, maar kan het toch even niet expliceren. Nou vooruit, wat geen kwaad kan denk ik, om te melden dat ik inmiddels op een statistisch geboekstaafde basis, merk dat m’n zintuiglijke scherpzinnigheid aan het minderen is. GodZijLoofEnDank niet achter het stuur. Ik noem maar wat onnnozels: ik wist heel erg zeker dat ik flesjes AH water had aangeschaft en zocht op diverse plekken, maar ze verdomden het zich te openbaren. En dan zie ik ineens, niet zoekend, op een wel doorzochte plek, die verdomde flesjes heel lullig staan te staan. Gewoon stelselmatig over het hoofd gezien. Nou ja, de leeftijd en niet anders. Enfin, over enige tijd zal het wel weer gaan lukken gewone blogjes op het net te mikken. Egwel…

Tussenbericht…

IMG_5934Gewoon stug doorgaan aan “kvtln45toen” is mijn devies. Had echt niet gedacht dat ik daar nu nog steeds mee aan de gang zou zijn. Met plezier overigens. alle dagen zo’n 2 uur (of meer…). Steeds weer nieuwe vragen, die om een antwoord vragen. Zo gaat dat. Belachelijk veel tijd is gaan zitten in het rubriceren en chronologisch ordenen van het fotomateriaal. De menu-structuur is daardoor intussen ook meerdere keren aangepast. Dat leidt overigens wel lekker af van de perikelen die onze verouderende fysieke machines opleveren (met enige psychische ruis als gevolg). Gelukkig worden we daarbij deskundig geholpen door arts, specialist en andere zorgers. De conditie van de gerepareerde knie wordt steeds beter, maar is nog niet helemaal top. Nog even wachten dus met de sintelbaan.  Voorlopig blijft het vrees ik nog een tijdje blokjes om en fietsen op de hometrainer. Had iemand het dan nog over de tweede knie-operatie? Oh ja, dat is natuurlijk Niels B. die me over een weekje gaat inspecteren in het kader van zijn product-evaluatie.

Lekkere kleine stapjes!

Eergisteren was het nog bepaald een onaangenaam gevoel, die trappers 360 gr. rond krijgen. Boven in de cirkel was het douwen geblazen, stevige weerstand van de spieren. Dagje gewacht (ja, napijn, gek hoor) en net weer even geprobeerd en …sapristi, ’t gong weer en met veel minder tegenstand, resp. pijn. En nu maar voorzichtig verder uitbouwen en dan maar km’s maken, toch prettiger dan stappestappestappe … door de woonkamer. Ja, daar krijg ik een kik van. Straks moet Emile het bovenbeen maar eens kneden, want daar zit een behoorlijke kneuzing.

welkom

En plezierig feit nr.2 : m’n nieuwe site is online en daarmee m’n zorgen over al of niet werk voor niks doen, van de baan. Zonder hulp van de provider had ik het niet voor elkaar gekregen en het bargoens wat ze in antwoord stuurden was ook nier hoopvol. Maar ook hier, stapje voor stapje! Ik ga de komende weken eerst eens wat vulwerk verrichten en dan volgt de uitnodiging.

 

Minimale beetjes…

De stand van de knie: iedere dag een milimetertje meer buiging. Het moet minimaal 90 gr. worden om aan een leuker hoofdstuk te kunnen beginnen: fietsen. Daar kijk ik naar uit. Lekkere beweging, ook al is het voorlopig achter glas. De revalidatie-oefeningen maken me weer eens duidelijk hoe ingewikkeld lopen / staan / balans eigenlijk is. Een belangrijk doel is de buigzaamheid van de knie te vergroten. Het voelt nog aan alsof er een juten singel om m’n knie is gesjord , waar maar heel moeilijk speling in te brengen is. Maar het vordert, zij het oerend langzaam. Inmiddels beweeg ik me binnenshuis vrijwel zonder krukken, buitenshuis nog met twee. Fysio-Emile houdt zich bezig met de spier/vetmassa van de knie te kneden, wat redelijk goed aanvoelt. En hij adviseert me dringend om vooral vaak en niet persé veel / lang te oefenen. Dus staat er nu een timer op de Mac die me iedere 20 minuten van m’n stoel jaagt.

screendump

En over stoel gesproken: de eerste weken kon ik nauwelijks langer dan 5 minuten zitten en moest dan echt overend. Slechte conditie voor serieus werk aan zoiets als “kvtln45toen”, maar ook daar ben ik nu inmiddels losgegaan. Het stramien is klaar,  en nu maar vullen. Ik overweeg een soort “making off” op deze blog te gaan publiceren, zodat ik wat minder haastneiging krijg, want ik denk met zo’n 2 uur per dag nog wel een maandje of eh… zo bezig te zijn. Onder het motto: niet het doel, maar de reis ernaartoe, zie Santiago.